Milieu(2). Maakbaarheid

In de jaren 70 was de maakbaarheid van de samenleving een belangrijk item.
Aanhangers ervan gaven bij alle opvoedkundige problemen de schuld aan de opvoeding.
Autisme: schuld van de ouders.
En mensen die kanker kregen kregen dat door eigen schuld.
De gedachte ontstond toen veel mensen het geloof in een God die alles bestuurt hadden losgelaten. Ze maakten nu de mens verantwoordelijk.
De basis van de gedachte was de angst dat er dingen konden gebeuren met onze kinderen en met onszelf waar niemand invloed op had. Dat kon niet, dat mocht niet, het moest de schuld van iemand zijn, de mens zelf of de ouders/opvoeders.
We weten nu beter.
Nu is mijn angst dat we bij de opwarming van de aarde dezelfde fout maken.
Het moet de schuld van de mens zijn, want anders zouden we machteloos staan, en die gedachte is onverdraaglijk. Het fanatisme waarmee dit geloof wordt beleden wijst in die richting.
Maar misschien blijkt die gedachte toch realistisch.

Het milieu(1); sceptici en censuur.

Op dit moment wordt er in Kopenhagen een milieuconferentie gehouden.
Tegelijk lees ik in de krant dat mensen die denken dat de mens geen of weinig invloed heeft op de opwarming van de aarde, de zogenaamde milieusceptici, met overheidsgeld bestreden worden. Naar mijn mening moet de overheid niet bij voorbaat partij kiezen voor een bepaald standpunt, en de verdediging ervan zeker niet financieren.
Dit komt toch dicht bij censuur.
Niemand is onfeilbaar, de overheid niet, en de milieubeweging al helemaal niet. Die is niet eens integer, lees ik in dezelfde krant, die manipuleert de cijfers als dat zo uitkomt.
Maar ook dat is niets nieuws. Ook bij de Brent Spar affaire bleken de cijfers flink gemanipuleerd.

Pedofilie

De laatste tijd hoor je over pedofielen, die na het uitzitten van hun straf willen blijven wonen waar ze woonden, en waar ze hun pedofiele activiteiten uitvoerden.
Wettelijk kun je daar niets tegen doen. Ze hebben hun straf uitgezeten, en mogen met een schone lei beginnen. De kans op recidieve wordt niet vertaald in maatregelen.
Dat had gekund, TBS met dwangverpleging, maar dat gebeurt niet.

Maar je kunt je voorstellen dat slachtoffers en hun ouders daar anders over denken.
Voor hun is de kans op recidieve van allesoverheersend belang.
Moeten we de wet veranderen?

Ethiek (2). Natuurwetten

Elke discussie over ethiek veronderstelt dat een mens keuzes kan maken, en dat niet alles van te voren vastligt. Maar onze natuurwetten geven geen ruimte voor keuzes. Omgeving en erfelijke aanleg bepalen samen wat een individu gaat doen. Hoe zo dan ethiek?

Ethiek(1): Gulden Regel

Ethiek of moraalwetenschap is een tak van de filosofie die zich bezig houdt met een kritische bezinning over het juiste handelen, aldus Wikipedia.
"Wat gij niet wilt dat u geschiedt
Doe dat ook een ander niet"
wordt wel als een soort uitgangspunt gekozen.
Dit wordt wel de Gulden Regel genoemd.
Maar dat kan niet, want er is verschil tussen de mensen. Je kunt niet zeggen dat een man zijn vrouw moet behandelen zoals hijzelf behandeld wil worden. Wel in bepaalde situaties, maar in andere niet. Hetzelfde geld voor de relatie ouders / kinderen.
Neem als voorbeeld een getrouwd man. Hij heeft een vrouw, een dochter en een schoonvader.
Op basis van de Gulden regel zou de schoonvader kunnen zeggen: "Jij mag niet met mijn dochter slapen, want ik mag het ook niet met de jouwe".
Het geldt ook voor mensen in hun beroep. Een agent kan overtreders niet behandelen zoals hij zelf behandeld wil worden.

Is Nederland een rechtstaat(12). Deskundigen.

Ik lees in de krant dat er een register van deskundigen in de maak is. Mensen die zo deskundig zijn dat een rechter daarop kan vertrouwen.

Zo'n register wordt altijd ingesteld als er gevallen zijn van "deskundigen" die niet deskundig waren. Dat doet zich bij elke rechtzaak voor waarbij naderhand blijkt dat het bewijs niet deugde.

De Puttense moordzaak en Lucia B. waren daar voorbeelden van.

Zou het met een register beter worden? Ik heb mijn twijfels.

Is Nederland een rechtstaat(11)? Commissarissen

De Nederlandse politiecommissarissen en hoofdcommissarissen zijn betrapt op uitbundig declaratiegedrag. Een nieuwe betekenis van het spreekwoord "Met dieven vangt men dieven"?